Muhatab kî ye?
Îro tête dîtin ku rejima Tirkîyeyê xwe li ser pirsa Kurd û Kurdistanê ji demên borî zêdetir gij kirîye. Tirkîye vê gavê digel hemû gef û guran di nav xofê da ye û ji vê pirsa giran û mezin, ji pirsa Kurd û Kurdistanê ditirse. Pirsa Kurd û Kurdistanê êdî heftika Tirkîyeyê girtîye û Tirkîye gelek micid ketîye nav tirsê û çokên wê dilerizin. Tirkîyeyê çu cara ev tirse hinde nezîk li ber guhê xwe his nekirîye. Tirkîyeyê hizir nedikir ku ev pirse dê hinde zû bêhnê lê teng bike. Belêm êdî ew tirsa ku hergav di labîrentên mejîyê wan da cih girtibû û ew mijûl dikirin, îro bi hemû reng û rû û rûsîtîya xwe ve li ber derî ye. Tirsa ”parçebûnê”, ”belavbûnê” bedena Tirkîyeyê girtîye. Tirkîye di panîkê da ye. Tirkîyeyê dizanî ku ”malê di destê wê da ne yê wê ye û dê rojekê xwudan doza malê xwe bikin”!. Panîka Tirkîyeyê haletî rûhîya ”dizê malî” nîþan dide. Xwudanê malî ne tinê didanên xwe, pencên xwe jî nîþanî Tirkîyeyê dane. Tirkîye baþ dizane ku êdî reva ji vê bêbextîya ku li xelkê Kurd kirî nemumkun e, lê disa ve xwe li çep û lêhban dide, li hîle û desîseyan digere û serî li entrîkayên þevî dide. Hemleyên xwe yên pûç dîsa ve dubare dike. Hem ji alîyê leþkerî ve, hem ji alîyê dîplomasî û polîtîk ve, hem jî ji alîyê perwerde û kulturî ve fîþekên xwe yên rêza dawîyê dide ber lûlîya ”Kemalîya xwe”!. Dixwaze bi vê hemleya dawîyê çeperên Kurdan biþkêne. Hemû çek û çolên xwe, rût û tazîyên xwe, sûtar û pêxwasên xwe, îmkan, alet û ekonomîya xwe, pêkve mekanîzmayên dewleta xwe li dijî Kurdan seferber kirine. Armanc fetisandina Kurdan e. Dijî bizava neteweyî û heza gerîlla metodên herî xeddar û çekên kîmyayî bi kar tînin. Eve têra nake, xwudanê „Komara Tirk“, generalên ertêþa tabû ya Tirk, heroj beyanatan didin û avabûna Kurdistana Federal ya li nav tixûbên Iraqê jî bo komara xwe tehlîke dibînin. Li milekê li bin guhê wan Kurdistaneke federal bûye rastî. Li milê dî Kurd rejimên Iran û Sûrîyeyê didine zorê. Û ya herî giring jî Kurd bi pêþengîya PKK-HPGyê li nav ”tixûbên fermî” yên Tirkîyeyê eve serê dehan salan e ku têkoþîneke xurt û bihêz didin û efsaneya ertêþa Tirk bijbelav kirine. Tirsa abstark îro li ber çavê wan bûye konkret. Kurdê mirî ji bin heftê û heft tebeqe erdî rabûye ser pêya û dibêje ez ne mirî me!. Tehlîke bo wan ev e !. Kurd bi ser xwe ve hatîye, toza mirinê ji ser xwe avêtîye, çik rabûye ser pêya. Kurd hem jînde ye, hem organîze ye!. Ji bo wan Kurdê jînde û organîze tehlîke ye. Ertêþa ku di çavê xelkê Tirk da efsane, li ber milîtanî û çalakîya têkoþerên Kurd ketîye nav hezîmeteke mezin. Ertêþ ji bilî gelek kuþtîyan êdî êxsîran jî dide destê þerkerên Kurd. Ertêþ bi rakirina ba û bagera þovenîzm û antî Kurdîtîya di nav xelkê Tirk da dixwaze vê bêçaretîya xwe bipeçine. Di serî da ertêþ û bi giþtî dewleta Tirk li beramberî bizava neteweyî ya xelkê Kurd di nav þkestekê da ye û vê mexlûbîyetê ew êxistine nav komplekseke kûr. Ew Kurdê ku wan digot nîne, vê gavê doza xwe bi xwe îdarekirina li ser axa xwe dike. Kurdê ku di ferhenga wan da ”Kýro” di þehridarîyan da bi navê xelkê xwe û bi kêm û kasî jî be gav bi gav jîyanê organîze dikin û di rê dibin, di parlementa wan da doza mafên xelkê Kurd dikin. Xewn û xiyala dewleta Tirk, xwezî û daxwaza wê ”Kurdî mirî” bû, Kurdan ev xewna wê belav kir, ev xwezîya wê di gewrîya wê da hêla. Fikirîna dewlata Tirk ya di derheqê Kurdan da slogana ”Kurdê baþ, Kurdê mirî ye” bû, lê bi têkoþîna salan ev armanca wê jî hate serûbin kirin. Kurd jînde ye, li ser pêya ye, organîze ye, bi xwe bawer e ku dê armanca xwe bi dest ve bîne.
Vêca li ber vê li xwe xwudanderketina ”Kurdê baþ”, dewleta Tirk dîsa ve li ”Kurdê xwe”, li ”Kurdê xirab”, li ”Kurdê Tirk!” digere. Dewleta Tirk di vî warî da nakeve tengavîyê. Nifûsa Kurdan boþ e. Di nav milyonan Kurdan da duhî jî ”Kurdê xwe” dîtibû, dê îro jî peyda bike û esasen hewcehîyê bi lêgerînê jî nake, çiku ”Kurdê Tirk” bi xwe dibeze ber derê dewleta Tirk. Ev hewildanên dewleta Tirk beyhûde ne. Herweha ji alîyê ”Kurdê Tirk” ve jî bezîna ber derê dewletê ne çare ye. Israra dewleta Tirk ya navlêkirina terorê û herwisa armanca tesfîyeya PKKyê jî çu cara encamê nade û ev kare di hawinî da qutana avê ye. Têkoþîna bi salan ya çekdarî berpirsiyarîya xelkê Kurd derêxistîye meydanê. Anku xelkê Kurd bi navê xwe muhatabê dewleta Tirk kivþ kirîye. Bi têkoþîna çekdarî bedelên mezin hatine dan û hêza polîtîk ya ku ev hêza çekdarî kumanda kirî jî gelek heq û normal e ku bi navê xelkê Kurd li hemberî dewleta Tirk rûne ser maseyê. Di nimûneyên hevdem yên li cîhanê da jî wisa bûye. Rêya maqûl ew e ku dewleta Tirk digel PKKyê rûne ser maseyê û li çareserîyeke maqûl bigere. Li rê û çareyên dî gerîyan, kuþtina dem e, kûrkirina pirsgirêkê ye, þer e, xwûn e, hetta felaket e. Kes û hêzên ku dixwazin þerê Kurdan û Tirkan raweste, bila enerjîya xwe li ser vê rastîyê serf bikin.
ROJAN HAZIM
29 Teþrîn (November) 2007