ROJAN
HAZIM
Ji baskê polîtîk bigirin heta baskê leşkerî û baskên dî yên civata Tirk, pêkve ji bo ku paşeroja xelkê xwe, welatê xwe tarî bikin, çi ji destê wan têt dikin. Li goreyî wan hem li der û cîranan, hem jî li seranserê cîhanê çu kes bo wan ne yar e, hemû neyar in!. Belêm zehmetê nakêşin û li xwe nanêrin ka ev çenbera ”neyaran” boçi lo dor wan pêkhatîye. Tesbîteke klasîk e ji bo civata Tirk, belêm di dubarekirina wê da çu mehzûrî jî nîne; paranoya!. Eve rastîya civata Tirk e ku nexweşîyeke ”bê hekîm û bê derman” tûşî bedena wan bûye, esasen wan bi xwe tûşî bedena xwe kirîye!. Ji bo ku xwe jê xilas bikin jî çu hewildanên wan nînin, tam bereks vê nexweşîya xwe kûrtir û girantir dikin û ji xwe kirine kronîk jî.
Hindek
peryod hene ku werarên [semptom] vê
nexweşîyê bi zêdehî ve xwe didine der. Demê hilbijartinan ji bo dîtina
vê nexweşîyê adeta laboratûwar e. Vêca ev nexweşîya kronîk
bi hemû rengên xwe ve dîsa ve bişkivîye di nav civata Tirk da. Meydan,
kuçe û kolan, gund, bajêr çu der nemane ku ev rengê paranoîd neyête dîtin
li Tirkîyeyê di nav civata Tirk da. Helbet em naxwazin generalîze bikin, lê
hejmareke gelek biçûk têne, civat di nav vê haletî rûhîyeyê da ye, çi
bikin!. Civata Tirk bi bayê, -şovenîzm sivik dimîne-, rasîzmê hewaser
bûye. Ji ”biaqil!”ê wan heta bêaqil û serxalîyê wan, pêkve mekanîzmaya
mantiq berze [winda] kirine. Ji ber vê xwe şaşkirinê bêperwa jî bûne.
Di nîveka nîşangeha wan da
Kurd heye!. Gerçî ev nefreta dijî Kurd dihate zanîn, belêm divêt bête
itiraf kirin ku di vê dereceyê da nedihate hizirîn. Faşîstên wan kivş
bûn, lê îro baskê cepheyê wan gelek berfireh bûye û sosyal faşîst jî
lê zêde bûne û hetta ev sosyal faşîst ji faşîstên heta nihe
dihatin zanîn û nas kirin, hartir û dijwartir bûne. Kategorîya faşîst
û sosyal faşîstên „klasîk“ firehtir bûye û îro „neofaşîst“
û „neososyalfaşîst“an ser ji yên „klasîk“ standîye. Xebat û
propagandayên di vî demê hilbijartinên 22ê Tîrmehê yên parlementê da têne
kirin êdî bûyne eyneya civata Tirk. Rojeva vê peryoda hilbijartinan ji serî
heta binî li ser neyarîya Kurdan hatîye danan ji teref cepheyê şer û bêyûm
yê civata Tirk ve. Hejmareke gelek biçûk ya bi hiş û bîr ya ji nav
civata Tirk derketî jî, li ser Kurdan têne hisab kirin, ku ji xwe tifaqdarên
Kurdan in û awirên nefretê li ser wan in jî. Serok û rêvebirên partîyên
cepheyê bêyûm yên civata Tirk, bi hev ra û bi yêk dengî neyaretîya Kurdan
dikin û eve tête têgihiştin!. Belêm di rikeberîya navxweyî da jî,
„malzeme“ dîsa ve Kurd in. Her yêk ji wan, yê dî bi nermokîya beramberî
Kurdan sûcdar û gunehkar dike. Di devê wan da tijî gilîz tifî hevdu dikin,
lê şûrên di destê xwe da li Kurdan dihejînin. Benik û werîsên îdama
Kurdan diavêjin ber hevdu. Berê „terorîstên Kurd“, [anku
„têkoşerên Kurd“] û piranîya „hevwelatîyên binyad Kurd yên Tirk!“ ji hevdu cuda
dikirin, lê nihe dev ji vê „kubarîyê“ jî berdane û naveroka ferhenga
xwe fireh kirine û „terorîst“ û „Kurd“ kirine yêk mana, ku mala wan
ava, rastî jî ji xwe ew e!. Serok û rêvebirên partîyên Tirk, „nermîtî“
û „“reqîtî“ya hevdu li ser reftara beramberî Kurdan dipîvin û dikêşin!.
Bi taybetî serokên partîyên Tirk, li meydanan tellalîya kîn û xereza dijî
Kurdan dikin. Partîya hukûmetê be, yên mixalefetê bin, pêkve programên
xwe yên ku dê çawa û bi çi rengî „terorê“, [hûn „Kurd“ têbigihin],
biqelînin pêşkêşî xelkê xwe dikin û li ser qelandin û birandina
„terorê“,
[anku
„Kurdan“] rehîya dixwazin. Ji destpêka biryardana
hilbijartinan heta îro, van partîyên Tirk ji bo xweşkirina jîyana xelkê
xwe, bo ronahîkirina paşeroja welatê xwe yêk gotin nekirine, programek
ne danane ber xelkê xwe. Karê wan kirî heta îro ji tellalîya şer û
felaketê pêve nebûye. Timamî propaganda û ajîtasyona xwe li ser dijminahîya
xelkê Kurd dizivirînin. Ser û binên axivtinên wan rûndana ertêşê ye
û ji fetih û dagîrîyê pêve axivtinek ji devê wan dernakeve. Partîyên
Tirk ketine berabezînkanê ku kî ji wan bête ser kar, dê „sefera Iraqa bakur“,
[devê wan nagire bêjin Kurdistana Federal], bidine dest pê kirin û alaya xwe
li „Qendîl“ biçikilînin!.
Axir
tabloya demê hilbijartinên 22ê Tîrmehê ji alîyê civata Tirk û partîyên
Tirk ve ev e: Şer, fetih, dagîrî, anku felaket!. Wekî pêşwazîya
xelkê Kurd ya beramberî namzetên serbixwe yên DTPyî jî dibînin êcarî
har û hêc dibin û dev li bayî diwerînin!.
Belêm
mixabin ku xelkê Tirk jî prîmê dide vê zihnîyeta şer, dagîrî û kuştinê.
Reyên şovenîzmê di nav civata Tirk da hind stûr bûne ku partîyên wan
jî timamî propaganda û ajîtasyona xwe li ser vê zihnîyeta dijminahîya
xelkan ava dikin. Tiştê ku îro di rojên berî hilbijartinan da tête dîtin
ev e. Serok û rêvebirên partîyên Tirk, ku xwe pêşengên civata xwe
dibînin, bi vê zihnîyeta şovenîst, bi vê tellalîya şer, fitne û
dagîrîyê, bi van kir û kiryarên xwe yên neyaretîya Kurdan û xelkên dî
yên kêmanî, esasen tellalîya felaketa xwe dikin. Serok û rêvebirên partîyên
Tirk adeta bûyne bangdêrên felaketa welatê xwe, xelkê xwe. Felaketa xelkê
Tirk û welatê wan Tirkîyeyê dê ji van serok û rêvebiran û partîyan bêtin!.
Felaketa xelkê Tirk û Tirkîyeyê ne Kurd in, ew bi xwe ne!. Felaketa ku xelkê
Tirk û rêvebirên wan bi serê xwe înayî, dîsa ve dê bi hawar û hevkarîya
xelkê Kurd bête dûr kirin, heke xelkê Tirk vê rastîyê bibîne!.
Tête
hêvî kirin ku hilbijartinên 22e Tîrmehê bibin dergehek, pêngavek ji bo
bizava neteweyî ya xelkê Kurd jî ku vê rastîyê nîşanî xelkê Tirk jî
bide. Em
bawer dikin ku xelkê Kurd dê vê xîretê nîşan bide û namzetên xwe yên
serbixwe yên DTPyî, ji Kurdistanê û meydanên dîasporayê, bi hejmareke têrayî
grûbê, rêbike parlementê. Dê xîret!.
10
Tîrmeh 2007