BAHA
(Bahattin Karakütük), 10ê meha çile (2005), roja duşembê li mala xwe
ya li Glaskowa Skoçyayê, dawî li jîyana xwe îna. Mixabin, hêj ciwan, ku jîyaneke
dirêj li pêşîyê heyî ev felakete bi serê xwe îna. Helbet bo yên li
paş mayî rehet e ku bêjin boçi? Bersiva vê ”boçi”yê, çi dibe
bila bibe, belêm encam xem û kul û kesereke mezin e bi taybetî bo binemala
wî, jin û zarokên wî. Bêşik
çu ax û fîgan wî paşve naînin. Belêm
teselîya herî mezin divêt ew be ku neête ji bîr kirin. Famîlyaya wî
ya bîyolojîk her bi çi awayî be, wî ji bîr nakin, dê xema wî bigirin, dê
bi bîr bînin. Lê belê, divêt famîlyaya wî ya rojnamegerîyê jî wî ji bîr
neke. BAHAyî, ji serê salên 90î were ked û xwuha xwe daye medyaya Kurdî.
Di demên herî dijwar da, ku dewleta TCyê, rojnamevanên Kurd anjî yên Tirk
yên ku piştevanîyeke ji dil didane medyaya Kurdî, berze dikirin, şiddet
û teroreke bê tixûb li ser wan dikir, destê xwe dana binê berî. Bahayî ew
dem hemû bi serbilindî borandin. Xwe ne çemand li ber êriş û terora
dewleta TCyê. Piştevanîyeke mezin da xelkê cîran, xelkê Kurd. Ji ber vê
xizmetê bû ku dem hat mecbûr ma ku ji Tirkîyeyê derkeve Ewrûpayê. Di salên
Ewrûpayê da jî keda xwe bi fedakarîyeke bê tixûb da xizmeta doza xelkê
Kurd. BAHA, xebatkarekî zana û bi kalîte yê medyaya Kurdî bû. Tête hêvî
kirin ku xelkê Kurd, wî ji bîr neke. Tête hêvî kirin ku rojname û TVyên
Kurdî yên ku ew têda bi salan xebitî, wî ji bîr nekin.
Di
demekî hind tengav da biryara dawî înana jîyana xwe da, ku hewcehîyeke
gelek mezin pê hebû. Belêm di jîyana xwe da çawa ji ber kar û xebatên xwe
di nav hevalên xwe da rêz û vîn didît, bo vê biryara wî ya dawî li jîyana
xwe înanê jî divêt rêz bête girtin. Herçend wî neheqîyeke mezin li xwe,
li îdealên xwe, li malbata xwe, li biçûkên xwe, li heval û dostên xwe
kiribe jî, bi xwasteka xwe biryara xwe înaye cih. Çi rasthatineke bêtalih e
ku BAHAyî li ”10ê meha Çile, roja rojnamevanên kar dikin yên dinyayê”
dawî li jîyana xwe îna! BAHAyî li rojeke ku ew bi xwe jî rojnamevanekî li
ser kar bû, biryara mirina xwe da! Bila rêz, vîn û silavên herî ji dil bo
wî bin. Ew, mixabin di demê xwe yê herî gihiştî û berwer da çû ber
sing û berê xwezayê. Xweza dê wî bi dilovanîyeke germ koş bike.
**
Behînameya
li ser mirina BAHAyî bo ROJ TVyê,
[Piştî mirina BAHAyî, hema demildest, nivîsara li ser wî hatîye nivîsîn, ez bêjim ya Mehmûd Onder bû, ku heval û hevkarê BAHAyî yê li ROJ TVyê ye. Mehmûd Onder, di kelegerma wî xeberê reş yê mirina heval û hevkarê xwe BAHAyî da, nivîsareke ji nîveka dilê xwe û gelek sentîmental nivisîbû. Ji ber wê nivîsara wî ya bi kul û keser, min ev behîname bo wî jî şand ku pişkdarê xema wî jî bibim.]
Bo
ROJ TVyê,
Wekî hemû nas û dostên BAHAyî (Bahattin Karakütük), ku yêk ji wan jî ez im, bi bihîstina mirina wî, bêhed bi xem ketim. Hizar car mixabin bo vî xebatkarê çeleng û kubar yê medyayê. BAHA, tam rojnamevan bû. Rojnamevanî adeta wekî brûsk ji çavên wî diçeqî. Rojnamevanekî zana, jîr û bi kalîte bû, belêm herweha jî gelekî dilnizm û mirovşirîn bû. BAHA, di demekî gelek berwer da çû koşa xwezayê, mixabin. BAHAyî, keda xwe ya rojnamevanîyê, ji nîveka dilê xwe pêşkêşî doza xelkê Kurd kir. Di medyaya nivîskî û elektronîk ya Kurdî da, ji rojnameyên Kurdan yên li Tirkîyeyê bigirin heta yên li Ewrûpayê û di TVyên Kurd, Med TV, Medya TV û ROJ TV da, bi zîrekî û fedakarî kar kir. Hêvî dikin ku Kurd û bi taybetî jî dezgehên medyayê yên ku ew têda bi salan xebitî, wî ji bîr nekin. Gerçî tradisyon û pratîka salan nîşan daye ku, şîna egîdan şîvek e, lê dîsa ve tête hêvî kirin ku bihayê BAHAyî qet nebe piştî mirina wî bi layiqî bête zanîn.
Bila rêz û silava herî germ û mezin bo BAHAyî be.
Bila serê malbata wî ya bîyolojîk û malbata wî ya rojnamegerîyê, ROJ TVyê sax be.
Digel silavên dostane.
ROJAN
HAZIM
11
Çile 2005
**
Ji
ber bîrînana wî, ew nivîsara wî ya dawîyê ku di 20ê Kanûna 2004ê, roja
duşembê da li Özgür Politikayê hatibû weşandin, min wergerande
Kurdî û li jêr diweşînim.
**
Ber
bi prosesa gotûbêjan (muzakereyan) ve
Bahattin
Karakütük (BAHA)
Di
rêya endametîya Yêkitîya Ewrûpayê (YE) da, Tirkîye kete nav proseseke nû.
Ji danezana encama ku ji alîyê 25 dewletên endam ve hatîye îmza kirin gelek
aşkera kivş dibe ku, prosesa muzakereyan, ku qonaxa dawîyê ya berî
endametîyê îfade dike, dê gelek dijwar bibore. Xuya ye ku ev dijwarîye dê
di pirsa Qibrisê da bête dîtin ku di polîtîka derve ya dewleta Tirkîyeyê
da xala herî hessas e. Di prosesa yêkkirina herdu komaran û dawî înana parçebûna
Giravê Qibrisê da, bi cih înana rolên Tirkîye û Yûnanistanê xwudanê
giringîyeke krîtîk in.
Ji
nîveka salên 90î were, di bûyer û bûyînên polîtîk û ekonomîk yên di
navbeyna Tirkîye û YEyê da, Krîterên Polîtîk yên Kopenhagê qet ji rojevê
nehatin xwarê û dê dîsa ve di midehê van deh salên li pêşîya me da
jî di rojevê da bin. Kivş dibe ku, di warê mafê mirov û demokratîkbûnê
da, gavên ku li van du salên dawîyê ji teref Tirkîyeyê ve hatine avêtin,
di pratîkê da çend têne tetbîq kirin dê bi baldarî bêne taqîb kirin.
Eve di rapora dawîyê ya li ser Tirkîyeyê da ku di Parlementa Ewrûpayê da
hatibû qebûl kirin, tête dîtin.
Di
vê xalê da, divêt bête gotin ku pirsa Kurdî jî êdî kete ser rêyeke nû
û bû xwudanê keysên nû. Di prosesa bi cih înana temamî ya Krîterên Polîtîk
yên Kopenhagê da, pêşêxistina aştîyê û cihdana ûslûbê plîtîk
yê plûralist û jîyandina vî tarzî, binasê bivê nevê yê vî demê
muzakereyan e.
Lê
belê, di midehê dûr û dirêj da, giringîya têkilîyên navbeyna Tirkîye
û YEyê, dê di tarzê rawestandina „şerê medenîyetan“ da derkeve
meydanê. Di şertên piştî 11ê Îlonê da, tarzên rê li ber
girtina geşbûna her reng radîkalîzma dînî û nasyonalîzmê û di pratîkê
da bi kar înan, hem di pirsa Qibrisê da, hem jî di şertên Tirkîyeyê
da, dê bi cih înana Krîterên Kopenhagê bi sanahî bêxe.
Piştî
kombûna bilind ya YEyê, di pişka mezin ya çapemenîya YEyê da, riberiza
li ser Tirkiyeyê kete nav kanalekî nû. Bi giranî li ser nufûsa Tirkîyeyê
tête rawestan ku ka dê heta sala 2015ê çend zêde bibe û barekî çawa yê
ekonomîk bîne ser Yêkitîyê.
Belêm
di encam da, pozisyona stratejîk ya Tirkîyeyê ya li navçeyê, têkilîyên
YEyê yên digel Ankarayê tayîn dike. Di demê ku rojhilatanavîn ji nû ve tête
dizayn kirin da, divêt bi meîyanî bête dîtin ku Bruksel têkilîyên xwe yên
digel Tirkîyeyê naêxe nav tehlîkeyê.
20
Kanûn 2004, duşemb / Özgür Politika
Kurdîya wê: ROJAN HAZIM